On street jewellery

Bike bell by Friso Dijkstra

Bike bell by Friso Dijkstra

The exquisit shop of the Stedelijk Museum Amsterdam offers a wide range of interesting design (and books). So when the earbuds of my Ipod got whacked I found perfect new ones there with pearls. Whenever I use them they evoke funny reactions of friends, colleagues and even total strangers -especially when I ride my bike-. A brilliant advantage aside from it’s beauty is that the wire of these earphones doesn’t get mixed up like traditional unadorned ones do.

So when my bike bell was broken I went straight to the Stedelijk to treat myself with a wonderful gold facetted bell. The designer Friso Dijkstra was the winner with this The Ring To It Bike Bell of the Dutch Design Challenge 2014.

My partner warned me several times not to use this gadget on my bike because it would make my -rather unattractive- two wheels too fancy for thieves. Today I tried -totally ignoring the advice of my beloved- to install the new bell. Unfortunately the bike bell wasn’t fit to be mounted on my pretty average bike; the tube of the handlebar was too thick. The plastics of the bell didn’t seem to be that sustainebale anyhow. No problem; the piece can be enjoyed on my desk as well. Pity though not to fulfill the desire of Isabella van den Bos who stated in her recent column Street jewellery to love to see more jewellery in the streets. I’ll ask Kikkerland, the producer of the bell, to make the bell realityproof so it can be used and seen.

Another good place to enjoy jewellery out of it’s regular context is the CODA museum in Apeldoorn. Until the 28th of August Evert Nijlands work is shown amidst other contemporary art disciplines in the exhibition called Renewed past.

Advertenties

Sieraden en objecten van Evert Nijland in Vernieuwd verleden

Colliers Evert Nijland op Vernieuwd verleden in CODA

Colliers Evert Nijland op Vernieuwd verleden in CODA

Op 6 maart 2016 werd in CODA (Apeldoorn) de tentoonstelling Vernieuwd verleden in sieraden van Evert Nijland en in hedendaagse kunst geopend. Tot en met 28 augustus is er werk van Evert Nijland te zien te midden van door hem geselecteerde hedendaagse in Nederland opererende beeldend kunstenaars waardoor hij zich heeft laten inspireren. Zo is er ook werk van onder meer Fiona Tan, Marc Mulders, Guido Geelen en Gésine Hackenberg. Ongewoon aan de tentoonstelling is dat het gaat om sieraden te midden van diverse andere beeldende kunsten zoals fotografie, glas, keramiek, schilderijen, video en sculptuur. Gastcurator Ward Schrijver richtte de tentoonstelling in en schreef een monografie over Nijland die gelijktijdig werd gepresenteerd.

Het werk van Nijland laat zich het beste omschrijven als eclectisch; zowel wat betreft vorm- als materiaalgebruik. Hij bedient zich van een veelheid aan vormen die soms direct afkomstig zijn uit de natuur en soms daarvan zijn afgeleid. Enkele takachtige colliers zoals Slang en Serpent (beiden uit 2009/2010) doen denken aan het werk van Terhi Tolvanen, die in 2014 een overzichtstentoonstelling had in CODA.

Nijland gebruikt onder meer glas, keramiek, zilver, hout en eeuwenoud textiel. Opvallend is dat de collecties zich vaak rondom één specifiek type sieraad concentreren. Zo heeft Nijland antiek Florentijns zijde-fluweel alleen in halssieraden verwerkt (circa 2000). In colliers paste hij verschillende soorten glas en textiel toe (2005 tot en met 2010) en gebruikte hij alleen in broches oud hout (circa 2013). In zijn meest recente armbanden paste hij leer in combinatie met glas toe. Aan ringen heeft hij zich vooralsnog niet gewaagd.

Bij de tentoonstelling is een catalogus verschenen die al even ongewoon is; zo worden afbeeldingen van sieraden van Nijland getoond óver afbeeldingen van andere (oude) kunstwerken zoals Juno van Rembrandt, een vierpas uit de bronzen deuren door Lorenzo Ghiberti van het Baptisterium te Florence en een slangenbroche van René Lalique uit de collectie Museu Calouste Gulbenkian. Vóór deze associatieve kunsthistorische verbanden met het verleden is het werk van Nijland in een neutralere context gefotografeerd.

De tentoonstelling is met liefde en oog voor detail ingericht. De sieraden en objecten van Nijland zijn slechts op één plaats in de museale ruimte rondom zichzelf geconcentreerd. Daaromheen vervolgens wordt de context van de hedendaagse Nederlandse beeldende kunsten getoond. Het werk van Nijland gaat helaas geen directe dialoog aan mét die omringende kunsten. De titel van de tentoonstelling belooft wat dat betreft meer dan dat het in werkelijkheid geeft. Wellicht dat een volgende keer dat concept wat dynamischer kan worden vormgegeven, want het is een spannend en belangrijk emancipatoir concept: sieraden geplaatst in de context van andere beeldende kunsten. De zorgvuldig ontworpen catalogus plaatst het oeuvre van Nijland met zijn opmerkelijke vormgeving wél in een ruimere internationale kunsthistorische context en biedt zo meer ruimte aan dialoog met verwante beeldende kunsten dan de tentoonstelling.

De website van Evert Nijland geeft eveneens een rijk overzicht van zijn werk door de jaren heen.

Zilvermuseum Schoonhoven, een lust voor het oog

Vaste opstelling door Tinker Imagineers in het Zilvermuseum te Schoonhoven, foto E. Doornbusch CC0

Vaste opstelling door Tinker Imagineers in het Zilvermuseum te Schoonhoven, foto E. Doornbusch CC0

Recentelijk het Zilvermuseum te Schoonhoven bezocht; het was mijn tweede bezoek na de heropening en het beviel zeker zo goed als de eerste keer, want wat is er veel te zien en te beleven op dat geringe aantal museale vierkante meters.

Het museum in de voormalige kazerne is heropend in 2014 met een frisse overzichtelijke inrichting zonder het historische gebouw te ontkennen (zoals te vaak gebeurt in musea in oude panden). Tinker Imagineers ontwierp prachtige vitrines met elk een eigen uitstraling. Niet voor niets dat de herinrichting een prijs heeft gewonnen; de FX design award 2014 voor Musea en Tentoonstellingen.

In de vaste opstelling zijn onder meer sieraden, kerkelijk zilver, zilver voor geboorte en dood en ander vaatwerk te zien. Ook staat een deel van een vroeg twintigste-eeuwse winkelinrichting opgesteld. Een uitgelezen plek om de vitrines rijk te vullen.

In het midden van de ruimte een lange tafel, feestelijk gedekt met zilver uit verschillende periodes, subtiel verlicht met lampjes in de vorm van vlammen boven de armen van de uiteenlopende kandelaars. Ook subtiel: de ruim beschikbare audiovisuele middelen storen objectgerichte bezoekers niet; geen lichtshows en lawaai voor wie daarvan niet is gediend. De objecten in de vitrines zijn indien gewenst voorzien van beknopte objectinformatie (maker(s), materiaal en datering) op laden. Voor wie wil is er een kluis te kraken en zijn er moderne recepten met pasta en boerenkool.

Een verdieping hoger is nog tot 12 maart de tijdelijke tentoonstelling Van ping naar bling te zien. Van Ping naar bling toont ontwerptekeningen met daarnaast in een vitrine het uitgevoerde object. Zo is er werk van Jan Eisenloeffel te zien, maar ook van Paul Derrez. De laatste jaren krijgen ontwerptekeningen steeds meer aandacht en ondertussen worden ze ook actief verzameld door verschillende instellingen. In dezelfde tentoonstellingsruimte worden ook laagdrempelige workshops gegeven.

Op de begane grond bij de entree is een winkel met een ruim assortiment aan literatuur en cadeau’s. Daarnaast bevindt zich een werkplaats waar jonge edelsmeden hun ambacht uitoefenen. Momenteel wordt het atelier onder meer gebruikt door Joanne van Dijk (die stage liep bij Ralph Bakker), wiens afstudeerwerk werd bekroond met de prijs Beste meesterstuk 2013.

Genoeg te zien of te beleven in het vernieuwde Zilvermuseum, uitgeroepen tot Museum Ontdekking 2015!

Klimwand CODA voor het laatst bedwongen door lenige veteraan uit sieradenland: Paul Derrez

2015 Paul Derrez Schmuck München photo-2-900x1200
Willem Hoogstede en Paul Derrez op Schmuck te München, maart 2015 (foto: Michael Collins, Chrome Yellow Books)

Hoe saai en belegen Apeldoorn voor een randstedeling mag lijken; museum CODA is vitaal en bruist op dit moment met verschillende tentoonstellingen van hedendaagse kunstenaars. Tot en met 17 januari 2016 is de tentoonstelling Paul Derrez, maker te zien, ter gelegenheid van zijn veertigjarig jubileum als kunstenaar. Daarnaast zijn er solo’s van sieraadontwerper Sophie Hanagarth en fotograaf/schilder Teun Hocks; een meer dan uitstekend alibi voor een bezoek aan Apeldoorn.

De overzichtstentoonstelling van sieraadontwerper en zilversmid Paul Derrez (1950) is meteen ook de laatste gelegenheid de originele vitrines van Herman Hertzberger (de architect van CODA) uit 2004 te zien. De 33,8 meter lange vitrine staat onder inrichters bekend als de klimwand, vanwege de beperkte toegangen en minimale bewegingsruimte en wordt om die redenen na Paul Derrez, maker gesloopt. Derrez bedwingt de klimwand dus als laatste en doet dat voor een tweede keer met een enorme lenigheid. Twee jaar eerder al toonde hij er -samen met zijn man Willem Hoogstede- zijn schatten als verzamelaar van sieraden.

De overzichtstentoonstelling is chronologisch geordend en geeft een vrijwel volledig beeld van het zo goed als tijdloze werk van Derrez als sieraadontwerper en zilversmid. De expositie begint met enige broches in zilver en natuurlijk de welbekende Wisselring (ook veertig geworden dit jaar), die bestaat uit een beugel van zilverdraad waarin telkens een andere kleur perspex kan worden geschoven. Een zeer draagbaar sieraad, dat nog steeds verkrijgbaar is.

De vormentaal van Derrez is helder -meestal geometrisch-, net zoals zijn materiaalgebruik. Zilver en perspex in vele kleuren zijn constanten. Ook paste Derrez kurk toe in zijn werk, totdat op zeker moment schuursponzen goeddeels vervaardigd van kurk uit de winkels verdwenen. Hij maakte er autonome objecten van, gebruiksvoorwerpen, verpakkingen voor sieraden én sieraden. Kort daarna werd het populaire televisieprogramma Kreatief met Kurk gelanceerd. Er schijnt geen verband te bestaan.

De sieraden van Derrez zijn aantrekkelijk voor alle geslachten, al duiken in de jaren ’90 expliciet homo-erotische sieraden op in een serie genaamd Risky business met hangers zoals Face (1994) en Bleeding heart uit 1996 (refererend aan de vele AIDS doden). Rond 2000 wordt deze mannelijkheid gecompenseerd met de zachtere zogeheten Tit-hangers gemaakt van aluminium en nylon. Ook ziet een scherp statement als de broche Pill roulette uit 2003 (verwijzend naar de partydrug- en medicijncultuur) het levenslicht.

De tentoonstelling eindigt met de kragen of colliers (zie foto) uit de vrolijke dotserie. Uit dezelfde serie komt de kleurrijke Dot-brooch die in maart dit jaar te München werd bekroond met de Herbert Hofmann-Preis vanwege onder meer het speelse optimisme.

2015 is een kroonjaar voor Derrez. Hij won -zoals gezegd- de prestigieuze Herbert Hofmann-Preis met zijn feestelijke Dot-brooch en vierde zijn veertigjarig jubileum als kunstenaar. 2016 wordt een volgend kroonjaar; dan bestaat zijn galerie, Galerie Ra (de oudste galerie gespecialiseerd in sieraden in Nederland), veertig jaar. Derrez verdient na(ast) de tentoonstelling een monument als voorvechter van (de) emancipatie (van het sieraad).

Bij de tentoonstelling is een boek verschenen: Paul Derrez, maker, sieraden & objecten 1975-2015.

Een aangepaste versie van dit bericht is eerder gepubliceerd onder de titel CODA eert sieradenontwerper Paul Derrez met expositie op Mr McCool.

Confetti for Wikimedia

verlichte confetti IMG_3515
Paul Derrez’ Free (propaganda)-brooch (2013) and Confetti-ring (2012)

This week the Wikimedia community is partying because of the Erasmus prize. Today the community gets honoured with the appearance of the Dutch king who will hand over the prize in the former city hall in Amsterdam.

A time to enjoy. Joy. Gioia in Italian. Gioiello is the Italian word for jewel; a piece of joy; how wonderful.

This year jewellery artist and gallerist Paul Derrez is celebrating his 40th anniversary as an artist. The CODA museum in Apeldoorn opened the exhibition Paul Derrez, Maker, Sieraden en objecten 1975-2015 on the first of November with an overview of his oeuvre. The show will last until the 17th of January 2016. Next year Galerie Ra is to celebrate it’s 40th anniversary.

A pity though that for me Wikipedia, joy and jewels didn’t match that playful this year. I think it’s time to change those sad experiences and face Wikipedia to give it another try.

A good time to ask for attention for the presence of jewellery art(ists) on Wikipedia again. 2015 Was another interesting jewelyear in the Dutch and international landscape. I would have loved to write about all the ins and outs on Wikipedia but a few editors undid my contributions almost instantly. Those editors obviously didn’t want information about for instance public exhibitions with jewellery artists as participants in the encyclopedia.

Paul Derrez won a prestigious award as well this year: the German Herbert Hofmann-Preis, with his colourful and optimistic Dot brooch. A nice piece to wear on this festive day as well as some Confetti pieces. Time to share this powerful work and detailed information on Wikipedia.

To give it another try I reworked the articles on Dutch Wikipedia about Paul Derrez and his wellknown gallery Galerie Ra and started a new one about the Herbert Hofmann-Preis. Probably my contributions will be undone very quick. Please help me to protect the information about exhibitions, (museum) collections and publications in these articles. I think jewellery art(ists) deserve as much space in Wikimedia as for instance female porn actors, shirtsponsors of footballteams, Idols and pokémoncards. Anyone can edit.

Doornwrap

Doornwrap

Doornwrap

Op zoek naar tie-wraps (sjorbandjes) om kabels te binden ontstond het idee voor een collier. Door de gevonden tie-wraps onregelmatig te rijgen en een groot oog door een klein oog te halen (sluiting) was er in nog geen tien minuten een sieraad dat tijdens dracht veel spontane en positieve reacties heeft opgeroepen.

Het exemplaar op de foto werd de afgelopen weken in kunsthistorische kringen geassocieerd met de doornenkroon; vandaar de naam Doornwrap. Vanzelfsprekend zijn ook andere variaties mogelijk; denk bijvoorbeeld aan kleur en lengte.

De Doornwrap bestaat uit zwarte tie-wraps van 9.8 centimeter lang.

Tie-wraps zijn goedkoop, in vele kleuren en formaten verkrijgbaar en eenvoudig via internet te bestellen.

Copy paste, ruig rijgen en klaar.

Je kunt ook even kijken op: http://editor.wix.com/html/editor/web/renderer/render/document/1318bef3-fce6-da7d-6d25-0b9416c56f1d?metaSiteId=1318bef4-0195-6911-55be-f2367680bd87#