Messen en auto’s

Vandaag op kantoor vroeg een collega om een mes. Ik realiseerde me dat ik een zakmes KL 86 in mijn tas had zitten (voor het geval van stokbrood met kaas of iets anders om te eten) en bood hem aan, het bleek het enige exemplaar voorhanden:

“Maak hem zelf maar open, ik wil mijn nagels er niet op breken. Enne, scherp is ie niet.”

Na gedane zaken kreeg ik het mes retour met dank alsook de mededeling dat bromsnor het mes bij een fouilleeractie kan vorderen en mij beboeten; ik mag met zo’n onschuldig mes (wapen!) niet op straat.

Veel nieuws de laatste tijd over (dodelijke) verkeersongelukken waarbij gemotoriseerde verkeersdeelnemers aangereden wandelende of fietsende slachtoffers laten liggen en doorrijden. Ik memoreer Floor van der Wal en recente anonieme slachtoffers, dood of levend.

Daarom dertig in de stad voor al het gemotoriseerd vervoer en strenge controle op snelheidsovertreders, zero-tolerance, wat mij betreft. Waarom niet op elk gemotoriseerd stuur de mededeling: UITERSTE VOORZICHTIGHEID GEBODEN, U BERIJDT EEN MOORDWAPEN?

Advertenties

2 thoughts on “Messen en auto’s

  1. Annegien schreef:

    Ik zeg het wel eens tegen een automobilist, als een wending in het gesprek daar aanleiding toe geeft: tsja, je rijdt in een moordwapen.
    Steevast geschokte reacties.
    Leuk je blog!

    Like

  2. Sjak schreef:

    Hi Esther,

    Zo’n mes is niet alleen een wapen, maar bovendien ook een collectiestuk, mits je natuurlijk in een militair-historische omgeving werkt. Je zit dan weer met de museale ethiek

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s